Smooth Collie

De kortharige Collie is de kortharige variëteit, of een zeer nauwe verwant binnen de Collie-familie volgens het register, en behoudt de klassieke uitdrukking, intelligentie en herkomst van de Collie zonder de lange vacht. Het is een middelgrote herdershond uit Groot-Brittannië, gebouwd voor activiteit, samenwerking en correcte beweging. Thuis is hij doorgaans aanhankelijk, gevoelig en responsief, maar heeft hij dagelijkse lichaamsbeweging, mentaal werk, een rustige behandeling en gestructureerde socialisatie nodig.

Algemene gegevens

De FCI erkent de Gladharige Collie als Collie (Gladhaar), standaardnummer 296, in Groep 1, Herdershonden en Veedrijvers, Sectie 1, zonder werkproef. De FCI-standaard vermeldt Groot-Brittannië als oorsprongland en beschrijft het ras als een herdershond. Reuen worden vermeld op 56 tot 61 cm en 20,5 tot 29,5 kg

Korte geschiedenis van het ras

De Collie ontwikkelde zich uit werkende herdershonden uit Schotland en Noord-Brittannië. De Smooth Collie en Rough Collie delen veel van hun geschiedenis en type, waarbij het belangrijkste visuele verschil de vachtlengte is. The Kennel Club merkt op dat gladde herdershonden uit de negentiende eeuw waarschijnlijk korter op de poot waren en meer gedrongen dan moderne Smooth Collies, en dat latere fokkerij, inclusief de selectie op elegantie, de gladde en ruwe variëteiten dichter bij elkaar bracht qua silhouet. De interesse van koningin Victoria in Collies hielp het publieke profiel van het ras, en een van haar honden, Sharp, was een Smooth Collie. In 1979 kende The Kennel Club de eerste challenge certificates toe aan Smooth Collies als een apart ras. Tegenwoordig wordt de Smooth Collie gezien in shows, gezinswoningen, prestatieactiviteiten en enig praktisch werk.

Raskenmerken

De kortharige Collie moet evenwichtig, actief en zonder zwaarlijvigheid zijn. De kop is een zuivere, stompe wig, met een platte schedel, een zwarte neus, amandelvormige ogen en half rechtopstaande oren die naar voren hellen als de hond alert is. De uitdrukking is een belangrijk kenmerk en moet intelligentie en zachtheid uitstralen. Het lichaam is iets langer dan hoog, met een stevige rug, een diepe borstkas, gespierde dijen en een lange staart die laag wordt gedragen als hij rustig is. De vacht is kort, glad, van harde textuur en met een zeer dichte ondervacht. Hij heeft regelmatig borstelen nodig om losse haren te verwijderen, maar de verzorging is sneller dan bij de langharige Collie. Het temperament moet vriendelijk zijn, zonder nervositeit of agressie. De kortharige Collie is meestal gehoorzaam en leert snel, maar harde correcties kunnen hem onzeker maken. Positieve training, duidelijke routines en gevarieerde lichaamsbeweging passen bij hem. Velen genieten van gehoorzaamheid, rally, agility, speuren, therapie of lange, actieve wandelingen. Als attente herdershond kan hij veel aandacht besteden aan bewegingen, geluiden en emoties in huis; vroege socialisatie helpt bij het vormen van stabiele volwassenen. Normaal gesproken geeft hij er de voorkeur aan om dicht bij mensen te zijn en niet geïsoleerd buiten.

Veel voorkomende ziekten

Gezondheidsinformatie voor Collies is relatief goed gedocumenteerd. The Kennel Club beveelt aandacht aan voor Collie oogafwijking/choroidale hypoplasie, degeneratieve myelopathie, multidrugresistentie mutatie MDR1, progressieve retinale atrofie rcd2, en oogonderzoek. The Collie Health Foundation benadrukt ook CEA, MDR1, PRA-rcd2, dermatomyositis, en andere screeningsmogelijkheden. MDR1 is vooral belangrijk omdat getroffen honden slecht kunnen reageren op bepaalde medicijnen in onveilige doses, dus eigenaren moeten elke dierenarts vertellen dat hun hond een Collie is en DNA-testen overwegen. Blauw merle is een standaardkleur, maar merle-naar-merle-fokken kan dubbelmerle-puppy's produceren met ernstige gehoor- of oogafwijkingen, dus verantwoordelijke fokkers moeten dergelijke paringen vermijden en, indien nodig, stamboom- of DNA-kleurinformatie gebruiken. Oogonderzoeken en DNA-testen helpen fokkers risico's te verminderen, maar vervangen niet de normale zorg. Een verantwoordelijke fokker moet testresultaten duidelijk uitleggen voor beide ouders en puppy's met een hoog risico op voorkombare ernstige ziekten vermijden.