Akbash

De Akbash is een grote Turkse veewachthond, ontwikkeld om met schapen en geiten te leven en roofdieren af te schrikken met stabiliteit, grootte en zekerheid. Het traditionele werk is om het kudde geduldig en zelfstandig te beschermen in uitgestrekte, landelijke gebieden. Het ras is doorgaans kalm als er niets aan de hand is, maar is alert op veranderingen in zijn territorium en kan beslissingen nemen zonder constante orders. Daarom past hij het beste bij mensen met ervaring met waakrassen, veilige ruimte en vroege socialisatie.

Algemene gegevens

De Akbash wordt erkend door de United Kennel Club, die het indeelt bij de waakhondenrassen, en KIF vermeldt Akbaş Çoban Köpeği onder Turkse lokale rassen. Het is niet vermeld als een definitief erkend FCI-ras in de FCI-nomenclatuur. UKC beschrijft reuen als ongeveer 76 tot 86 cm (30 tot 34 inch) schofthoogte en teven als ongeveer 71 tot 81 cm (28 tot 32 inch), met gewichten in werkconditie rond de 54 kg (120 pond) voor reuen en 41 kg (90 pond) voor teven. Het lichaam is iets langer dan hoog, mager in plaats van log, en gebouwd om kracht te combineren met snelheid en behendigheid. De vacht is altijd wit, soms met lichte biscuit- of grijze tinten rond de oren of in de ondervacht. Twee vachtlengtes worden geaccepteerd, beide met een dichte ondervacht die verandert met het klimaat.

Korte geschiedenis van het ras

Het ras stamt uit West-Turkije, waar dorpelingen en herders witte waakhonden gebruikten om kuddes te beschermen tegen wolven en andere roofdieren. De exacte oorsprong is oud en niet volledig gedocumenteerd, maar het UKC presenteert het als het Turkse tegenhanger van de witte veewachtende honden die rond het noorden van de Middellandse Zee te vinden zijn. Moderne erkenning buiten Turkije werd gevormd door het werk van David en Judy Nelson, die in de jaren zeventig Akbash-honden uit Turkije bestudeerden en importeerde. Hun importen werden de basisstam in Noord-Amerika, en het United States Department of Agriculture gebruikte later Akbash-honden in werkzaamheden voor roofdierbeheersing. Het UKC erkende het ras in 1998. De Akbash blijft nauw verbonden met de bescherming van vee, en die werkachtergrond zou de verwachtingen over temperament, training en beheer moeten sturen.

Raskenmerken

Een Akbash moet er sterk, schoon en atletisch uitzien in plaats van zwaar. De kop is wigvormig met hangende oren, amandelvormige bruine ogen, sterke kaken en donkere pigmentatie op de neus, oogranden en lippen. De borst is diep, de poten zijn lang, en de staart wordt in rust laag gedragen, maar krult vaak over de rug wanneer de hond beweegt of opgewonden is. De witte dubbele vacht verhaart seizoensgebonden en vereist regelmatig borstelen, vooral wanneer de ondervacht uitkomt of wanneer een langharige hond in ruig terrein werkt. Het temperament van het ras wordt gekenmerkt door kalme waakzaamheid. Een goede Akbash is stabiel, onafhankelijk, moedig en sterk gehecht aan de dieren of mensen die hij als zijn verantwoordelijkheid beschouwt. Hij mag niet scherp of hectisch zijn, maar kan gereserveerd zijn tegenover vreemden en van nature achterdochtig tegenover onbekende honden of roofdieren in de buurt van zijn territorium. Puppies hebben zorgvuldige, positieve blootstelling nodig aan mensen, vee, hantering, voertuigen, veterinaire zorg en gewone huishoudelijke routines. Training moet gericht zijn op vertrouwen, grenzen, basisprincipes van terugroepen, correct gedrag aan de lijn en veilig beheer

Veel voorkomende ziekten

Gepubliceerde rasspecifieke gezondheidsgegevens voor de Akbash zijn beperkt in vergelijking met veelvoorkomende kennelclubrassen. Praktische gezondheidsplanning moet daarom beginnen met de risico's die kenmerkend zijn voor grote, diep-borstige, snelgroeiende honden. Heupdysplasie is een zorg bij grote rassen, dus verantwoordelijke fokkers moeten orthopedische screenings gebruiken zoals OFA of PennHIP en snelle groei of overgewicht bij puppy's moeten vermijden. Maagdilatatie-volvulus, of bloat, is een levensbedreigende noodsituatie die vaker voorkomt bij grote, diep-borstige honden.