Lupino del Gigante

Wilczarz olbrzymi, zwany także Wilczarzem z gór Apennin lub Luvinem, to rzadki włoski pies pasterski i gospodarski pochodzący z regionu Apeninów Reggio Emilia. Jest szczególnie kojarzony z obszarem górskim wokół Monte Cusna, którego lokalny przydomek, "Gigante" (Olbrzym), nadaje nowoczesną nazwę rasie. Nie jest to rasa uznana przez FCI i nie widnieje w ENCI jako w pełni uznana włoska rasa; lepiej opisać go jako lokalną populację objętą prywatną ochroną. Jego zainteresowanie polega na rustykalnej i wilkowatej sylwetce, średniej wielkości, silnym przywiązaniu do ludzi i tradycyjnej użyteczności z owcami, bydłem, w gospodarstwach i wiejskich domach.

Szczegóły ogólne

Rasa pochodzi z Włoch i funkcjonalnie należy do psów pasterskich i stróżujących północnych Apeninów. Propozycje standardu opisują psa średniej wielkości, zwinnego, zwartego, nieco dłużej niż wysokiego, z uszami stojącymi, naturalnym ogonem, suchą budową i wyraźnie wilczym wyrazem. Sierść może być krótka lub dłuższa, o odpornej na warunki atmosferyczne teksturze i podszerstku.

Krótka historia rasy

Lupino del Gigante rozwinął się jako pies roboczy w górskich dolinach Apeninów Reggio, gdzie pasterze potrzebowali wytrzymałego, szybkiego, uważnego psa do pilnowania bydła i mienia. Opisy rasy wspominają o starych „lupini” z odizolowanych dolin, takich jak Costa de' Grassi, Ventasso, Val Bona i Val d'Asta. Wraz ze spadkiem pasterstwa górskiego w XX wieku, liczba tych psów gwałtownie spadła. Od końca lat 90. i początku XXI wieku Cristian Ielli i stowarzyszenie Cane Lupino del Gigante pracują nad identyfikacją żyjących psów, ochroną ich przed krzyżowaniem i odbudową spójnej populacji. Proponowany wzorzec przez Antonio Crepaldi, sędziego ENCI/FCI, podsumowuje morfologię i badania historyczne, ale pozostaje projektem odtworzenia, a nie powszechnie uznaną rasą klubów kynologicznych.

Charakterystyka rasy

To jest żywy, czujny i rustykalny pies, z silną więzią z rodziną. Tradycyjne opisy podkreślają jego czuły charakter wobec swoich, często zabawny w młodości, ale czujny i terytorialny po osiągnięciu dojrzałości. Potrzebuje jasnego prowadzenia, wczesnej socjalizacji i codziennej pracy lub ustrukturyzowanej aktywności. Nie jest to mało wymagający pies do miasta: został ukształtowany przez otwarte przestrzenie, bydło, ruch i ścisłą współpracę z ludźmi. Dobry dom powinien zapewnić bezpieczne ogrodzenie, zajęcia umysłowe, trening przywołania oraz ostrożne wprowadzenia obcych i innych zwierząt. Pielęgnacja sierści jest zazwyczaj umiarkowana, z większym szczotkowaniem podczas sezonowego linienia i większą uwagą u osobników długowłosych. Jako że jest to niewielka populacja, temperament i typ mogą się bardziej różnić niż w przypadku ugruntowanych ras międzynarodowych.

Powszechne choroby

Opublikowane dane dotyczące zdrowia psów rasowych są bardzo ograniczone. Źródła dotyczące ochrony przyrody przedstawiają Lupino del Gigante jako naturalnie selekcjonowanego, odpornego psa, ale sama rzadkość stanowi problem zdrowotny, ponieważ małe populacje mogą tracić różnorodność genetyczną. Rozsądne badania powinny obejmować kontrole weterynaryjne pod kątem bioder, łokci, rzepek, oczu, zębów, jąder u samców oraz ogólnej sprawności przed kryciem. Jako średni pies pracujący, może nadal cierpieć z powodu urazów ortopedycznych, dysplazji bioder, problemów skórnych, pasożytów i chorób przenoszonych przez kleszcze, jeśli żyje na zewnątrz. Odpowiedzialna hodowla powinna unikać bliskich kojarzeń i wykluczać psy z nieprawidłowym zachowaniem, poważnymi wadami strukturalnymi lub dziedzicznymi chorobami. Właściciele powinni utrzymywać psa w dobrej kondycji, stopniowo zwiększać ćwiczenia i opracować plan profilaktyczny z weterynarzem.